Μύρων Σκουλάς

• Настоящее Имя:
•  Μύρωνας Σκουλάς [Mironas Skoulas] 

•  

• Псевдонимы:
• Μύρων Σκουλάς Μ. Σκουλάς  Μύρων  Μύρων Β. Σκουλάς  Μύρων Σκουλάς (Τζαβέλης)  Μύρων Σκουλάς (Τζαβελομύρος) 

•  

• Об исполнителе: 
• (1954 - 2002)
  Также известен как: Τζαβέλης [Tzavelis] I Τζαβελομύρoς [Tzavelomyros] Αητός του Ψηλορείτη [Aetos or Aitos tou Psiloreiti] I Μύρος [Miros or Myros]
  Критский артист [Композитор, Вокал, Автор [Μαντινάδες], Мандолина], родился в 1954 году в Анодеи, Милопотамос, Ретимно, Крит, Греция. Муж Κάλλια, отец Γιάγκος Σκουλάς, Κωστής Σκουλάς, Άννα Σκουλά
  Мирон или Майрон Скулас был искусным композитором бесчисленных μαντινάδες [mantinades]. Не будучи профессиональным артистом [весьма всю жизнь пастухом], он имел великий дар и страсть к исполнению каждого стиха по-своему. Анодея, район с множеством музыкантов, одним из которых был Майрон Скулас. Он провел свое детство в очень традиционной обстановке, где рано стало очевидно, что его талант к написанию мантинат уникален. В качестве хобби он начал играть на мандолине, вновь возвращая ее на «передний план». Он в основном сотрудничал с Σκουλάς Μιλτιάδης, также музыкантом [Мандолина, Вокал], который вписал историю в кретскую музыку и несколько записей. В 1983 году они дебютировали release и работали вместе до самого конца.
  Он проиграл битву с раком спустя 2,5 года в возрасте 48 лет в Ираклионе, 1 апреля 2002 года.
  
  «Νέφαλα μαύρα έχουνε, τον ουρανό σκεπάσει - και τση καρδιάς μου τη μορφή, έχει παρμένη η πλάση» Μ. Σκουλάς
  «Φύγε τση πίκρας σύννεφο, ο πόνος να κοπάσει - να βρεί ο ήλιος τση χαράς, ει την πέρασα να λιάσει» Μ. Сκουλάς
  «Ο άντρας ο περήφανος όσο και να πονέσει δεν την αφήνει χαμηλά τη θέση του να πέσει» Μ. Сκουλάς
  «Διώξε τσι μάνα τσι γιατρούς, και δώσμου την ευχή σου - κι από μεγάλο κίνδυνο, να σώσεις το παιδί σου» Μ. Сκουλάς
  
  Некоторые из мантинат, которые говорили о нем в день его смерти в Анодее, были:
  «Πρωταπριλιά ήθελενε ο Μύρως να μισέψει - γι’ αυτό ακόμα δεν μπορεί κιανείς να το πιστέψει»
  «Ψέμα πρωταπριλιάτικο, το θάρουνα αητέ μου - μα εδα θωρούν τα μάτια μου, και κακοφαίνεται μου»
  «Φεγγάρι κάνε καθ'αργα, στον τάφο του μια στάση - και φέγγε ντου του μερακλή, που'χει το φως σου χάσει» [Καψαλαντρέας]
  «Εκεί που πας θα σ' έχει ο θειός, στον πιο καλό ντου τόπο - με τις αθάνατες ψυχές, τω μερακλίδω αθρώπω» [Άννα Κουτσαφτάκη]
  «Δεν ξαναβγαίνει ο μαντρατζής τσ'αγάπης να μαντρίσει - πώθανε ο Μύρων ο Σκουλάς και δεν υπάρχει λύση»
  «Μύρω επαναστάτησε, και έβγα 'πο τον Άδη - τω μερακλίδων οι ψυχές, δε ζουνε στο σκοτάδι»